+ تقديم به او که منتظرترين است

بسم الله ارحمن الرحيم

 

تقديم به او که منتظرترين است

 

           بايد اي دل اندکي بهتر شويم        يا نه اصلا آدمي ديگر شويم

 

دل گرفته و غمين است ، از دوري مي نالد ، به روي خودش نمي آورد ،

حتي رخصت باريدن به چشمها را هم نمي دهد

واشکها از همان جايي که سرچشمه مي گيرند از شدت حرارت پلکها تبخير مي شوند و من فقط سوزشي تلخ را احساس مي کنم .

 

مولاي خوبم

عرصه  زندگي خيلي تنگ شده است.

فاصله ها هر روز بيشتر مي شود و دردها نيز .

بعضي از ما آدمها در وانفساي زندگي خيلي چيزها را از ياد برده ايم .

 

زندگي يمان بي تو از مردن بدتر است و اين جامه ها که بر تنمان است از دو صد عرياني خوارتر . بي تو ...

 

انقدر بال و پرهايمان در زير چرخ زندگي که هر لحظه فشارش را بر خودمان بيشتر مي کنيم خسته و شکسته است که حتي آرزوي پرواز نيز از زندگي مان رخت بر بسته است .

بار سنگين گناهانمان زمين گيرمان کرده است .

روزگار سختي است ، دوران محنت باري است اين دوران غيبت و تنهايي .

هر روز غروب جمعه است اينجا و امان از غروب جمعه امان !

 

روياي آمدن تو و لحظه لحظه هايي که بر جهان حکمفرمايي مي کني ، آنقدر قشنگ است ، آنقدر زيبا و شور آفرين است که وقتي به آن فکر مي کنم تمام دردهايم را فراموش مي کنم و دوست دارم کاري کنم کارستان .

 

کاش مرواريد اشکها زنگار گناهان را از آينه دل بشويد و نا خالصي هايم آب شود.

کاش مي دانستم ره گذر کدامين کوي و برزني تا چشمهايم را سنگفرش کوچه هاي عبورت کنم .

کاش مجال سفر کردن بيابم و ناي هجرت ، هجرت از اين بيراها ها و سفر به عمق دنيای عشق .

 

یا رب دعای خسته دلان را مستجاب گردان

 

 شاعر : فاطمه مفتخر زاده

 

+ گل نرگس

به نام او

 

اي مظهر تمام زيباييها اي گل نرگس سالهاست که انتظار تو را ميکشم. من همراه با آسمانها و زمين دعاي فرج تو را ميخوانم تا شايد ظهور کني و مرهمي بر اين دل زخم ديده از روزگار بي‌انصاف باشي .

 

 

 

آخه ميدوني آقا خيلي از اين زمونه پست دلم به درد اومده. از اين زمونه‌اي که هر کس براي پيشرفت حاضره عزيزترين کسشو قرباني کنه. زمونه‌اي که شرف و انسانيتو با حساب بانکي اندازه‌گيري ميکنن. آقا جون در تنهايي خودم با تو نجوا ميکنم و به نمازت مي‌ايستم. در سجده عاشقي با تو نجوا ميکنم واشک ريزان فرج تو را از خداوند  ميخواهم. اي گل زهرا بيا و درد دل مارا دوا کن که ما براي ديدنت بي قراريم.

 

 به اميد ظهور

 

 نويسنده : احمد آقا

+ در ولي عصر همه کس هست جز ولي عصر

بسم الله الرحمن الرحيم

نامه اي غريبانه

اي آنکه ز غم اشک دلم هم جهت ياد تو باد

مونس غمکده ما رخ زيباي تو باد

شهر ياران همه اند در طلب مسلک و جاه

جاي ما تازه رهان در ره رجحان تو باد

سرمه ديده ما خاک ره پاي تو باد

عالم کون و مکان مست تولاي تو باد

 

سر پردردسرم ، سمت و سوي دلکم ، به سرايت شوم آخر ، بدهي بال و پرم ، مي خورد صبح و شبم خون جگرم ، کنم از اشک روان تر بدنم که چرا غافل از آن ماه دل آويز منم ، خود غمين از ستمم ، آن ستم ها که بکردم به جفا در سحرم ، آن سحرها که برفتم به خطا در ره خواب ، غافل از ياد تو و مهر دل افزاي تو اندر ره احسان به تنم

 

سعي مي کردم به ره اندر غلط اي حجت حق بهر صفا سوي منا ، تو صفا بودي و ما ز خطا در ره مروه به دعا

                                                        

تو همان نور صفايي ، تو همان مصلح جاني ، تو اميد دل مايي ، تو از دل پر درد و غمم مهر و صفا بستاني

 

جان من رام تو باد ، شيره ام راه تو باد ، سخن از نام تو بود ، دلبري کار تو بود ، دست حق يار تو بود ، عشق ما ياد تو بود ، ياد کن از غم آدينه ما ، ز نفس هاي غم آلوده ما ، از همان روز کذا ، که برفتي به خفا ، محو گشتي به قضا ، از پس آن جور و جفا ، خالق هر دو جهان کرد بيان ، که تويي حجت اين جان به عيان ، طاقتم مرد در اين فصل خزان که در آن خلق جهان همه اندر پي نان ، دائما خوش گذران ، همگي سست و خرامان ، بي جهت خرم و خندان ، فصل نابودي انسان ، فصل خاموشي رندان

 

فصل ظلم و ستم و آتش و زندان

خور و خواب و خشم و شهوت بشدست مذهبشان

فکر خون خواري هم اندر سرشان

کشتن و بستن و بردن شده بازيچه شان

اي سياهي ، اي سياهي که بردي به تباهي

دست در دست هم اندر پي جايي

که در آن مفسده ها پيش براني

آتش جنگ برافروزي و عسرت بنشاني

شرم از اين همه ظلمت تو نداري

خون هر بي گنهي از تن هر مرد و زني

فرش راه قدم ظلم و ستم مي خواهي

 

تا تواني ز همان خون تو خوراني ، به کساني که جواني ، صرف عصيان و تباهي ، خرج عياشي و لاتي ، بنمودند به هر کوچه و راهي ، آقا جان پس تو کجايي ؟ دل ما بتکده شد ، بت مال و بت ثروت ، بت جاه و بت عشرت ، بت شهوت ، روزگارم پر حيرت ، مردمان را همه بسي بي تفاوت ، بي غيرت ، دختران هم تهي عفت ، خانه ها سر به فلک سخنان همگي دوز و کلک ....

 

و گر هم هر سخني را که بگويي تو به راست ، بانگ مردم به درآيد که خطاست ، خط کج گشته هنر ،بي هنر ها همگی خوب و هنرمند شدند ، چه لباسهای کذا ، گویند قلبهامان آینه است ، دلمان پاک است اما ، چه گویند اینها که دلشان همچو ظاهرشان آلوده است ، چه خیابان ها و چه کوچه ها که نام تو در آنجا نهادینه شده ، اما خبر از اسم و نام و یاد تو فرومایه شده ، در ولی عصر همه کس هست جز ولی عصر (عج)

 

آقا جان ،   

ما همه منتظریم که سر به فدای تو دهیم ، تا که جان بر قدمت باز دهیم ، تا که مهمان سرای تو شویم ، باز گوئیم که تو ای سرور ما رهبر ما ،جای تو بر سر ما ، ذکر تو همدم ما ، چه سحر ها طلبیدم ز خدا ، با هزاران سخن و ذکر و دعا ، که شوم در ره حجت به رضا بخورم شهد شهادت به صفا ، بکنم جان حقیرم به وفا

 

تا به آن روز گویم ای مهدی بیا

 

 

شاعر : مجید آقا بابا ( شهر ری )

 

     

 

 

+ انتظار فرج


+ يا مهدي ادرکني

اللهم عجل لوليک الفرج