+ سه روز آخر ماه شعبان

سه روز آخر ماه شعبان

 

از امام رضا (ع) منقولست که هر که سه روز آخر ماه شعبان را روزه بدارد و به ماه مبارک رمضان وصل کند خداوند ثواب روزه دو ماه متوالي را براي او مي نويسد

+ نيمه شعبان

شب نيمه شعبان

 

از امام جعفر صادق (ع) روايتست که از امام محمد باقر (ع) سوال شد از فضل شب نيمه شعبان ؛ فرمود آن شب افضل شبهاست.بعد از ليلة القدر در آن شب خداوند به بندگان عطا مي فرمايد فضل خود را و ميامرزد ايشان را بمن و کرم خويش پس سعي و کوشش کنيد به تقرب جستن بسوي خدا . به درستيکه آن شبيست که خدا قسم ياد فرمود به ذات مقدس خود که دست خالي برنگرداند سائلي را از درگاه خود مادامي که سوال نکند معصيت را...

 

و آن شب شبيست که خدا آن رابراي ما در مقابل شب قدر براي پيغمبر قرار داده.

 

اعمال شب نيمه شعبان :

 

اول غسل است که باعث تخفيف گناهان مي شود

 

دوم احياء اين شب به نماز و دعا و استغفار  چنانکه امام زين العابدين مي کردند و روايت است هر که احياء دارد اين شب را نميرد دل او در روزي که دلها بميرند

 

سوم زيارت حضرت امام حسين (ع) که افضل اعمال اين شب است  اقل زيارت آن حضرت آنست که ببامي برآيد و به جانب راست و چپ نظر کند پس سر  جانب آسمان کند و زيارت کند آن حضرت را با اين کلمات : السلام عليک يا ابا عبدالله السلام عليک و رحمةالله و برکاته و هر کس در هر کجا باشد و در هر وقت که آن حضرت را با اين کيفيت زيارت کند اميد است که ثواب حج عمره براي او نوشته شود.

 

چهارم خواندن دعاي کميل که ورودش در اين شب است

 

پنجم هر يک از سبحان الله و الحمدالله و الله اکبر و لا اله الا الله را صد مرتبه بگويد تا خدا گناهان گذشته او را بيامرزدو حاجتهاي دنيا و آخرت او را بر آورده کند .

+ وداع با شعبان

فضيلت جمعه آخر ماه شعبان :

ابوالصلت هروي روايت کرده است : در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت امام رضا رفتم ، حضرت فرمود : ابوالصلت اکثر شعبان برفت و اين جمعه آخر آنست پس تدارک وتلافي کن در آنچه از اين ماه مانده است ،تقصيرهايي که در گذشته اين ماه کردي و بر تو باد رو آوري بر آنچه نافع است برتو و دعا استغفار زياد کن  و تلاوت قران مجيد بسيار کن و توبه کن بسوي خدا از گناهان خود تا آنکه چون ماه مبارک درآيد خالص گرديده باشي ....

از امام رضا عليه السلام منقول است  که : هر که سه روز آخر ماه شعبان را روزه بدارد و به ماه رمضان متصل کند ، خداوند براي او ثواب روزه دو ماه متوالي را بنويسد ..

+ ويژه ي شعبان........ صلوات شعبانيه

صلوات شعبانيه

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد (خدايا درود فرست بر محمد و آلش )

 

شجرةِ النُّبُوَّةِ و مَوْضِع الرسالَةِ ؛ ( که درخت به نبوتند و محل رسالت )

 

و مُختلَفِ الملائکَةِ و مَعدِنِ الْعلم و اهل بيتِ الوَحي ؛

 

( و جايگاه رفت و آيد فرشتگان و معدن علم و حکمت و خاندان وحيند )

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد (خدايا درود فرست بر محمد و آلش )

 

الْفلکِ الْجاريةِ في الُّلحج الغامِرَةِ ؛ ( که آنان کشتي درياي معرفتند و روان در اعماق آن دريا )

 

يا مَنُ منْ رَکِبها وَ يَغرَقُ مَن ترَکَها الْمُتقدِّمُ لَهُم مارقٌ ؛

 

( هر کس در آن کشتي در آيد از غرق ايمن است و هر کس در نيايد بدرياي هلاکت غرق خواهد شد هر کس بر آنها تقدم جويد از دين خارج شود‌‌ )

 

وَ الْمتاخّرُ عَنهم زاهِقٌ وَ الّلازمُ لَهم لاحِق ؛

 

( و هر کس از آنان عقب ماند سعيش باطل و نابود گردد و هر کس همراه آنان باشد ملحق به آنها خواهد شد )

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد(خدايا درود فرست بر محمد و آلش )

 

الْکَهفِ الْحَصين و غياثِ الْمُضطرِّ الْمُستکين و مَلْجَاِ الْهاربين و عِصمَةِ الْمُعتصِمين ؛

 

( که پناهگاه استوارند و دادرس بيچارگان و مسکينان و پناه فراريان و نگه دار عصمت طلبان مي باشند )

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد(خدايا درود فرست بر محمد و آلش )

 

صَلاةً کَثيرَةً تکونُ لَهُم رضًا ؛ وَ لِحَقِّ محمدٍ و آل محمدٍ اَدآءً و قضآءً ؛

 

( درود بسيار که براي آنها رضايت بخش باشد و حق محمد و آل محمد را ادا و قضا بود )

 

بحولٍ مِنکَ وَ قوَّةٍ يل رَبَّ العالَمين ؛ (بحول و قوة  تو اي پروردگار جهانيان )

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد (خدايا درود فرست بر محمد و آلش )

 

الطَّيّبين الْاَبرارِ الْاَحْيارِ ؛ ( که پاکيزگان و نيک کرداران و خوبان )

 

الَّذينَ اَوجَبتَ حُقوقهُم وَ فرَضتَ طاعَتَهُم وَ وِلايَتَهُم ؛

 

( آنان که واجب کرده اي حقوق آنها را و فرض کرده اي به پيروي و دوستي ايشان را )

 

اللهم صل علي محمد و آل محمد (خدايا درود فرست بر محمد و آلش )

 

وَاعْمُر قلبي بطاعَتِکَ و لا تُخزني بمَعصيَتِکَ وَرزُقني مُواساة مَنْ قَتَّرتَ عليهِ مِنْ رزقِکَ ؛

 

( و آباد کن دلم را به وسيله ي اطاعت خودت و خوار و رسوا مکن بسبب نافرمانيت و روزي کن مرا همدردي با کسيکه تنگ گرفتي بر او از روزي )

 

بما وَسَّعتَ عَلَيَّ مِن فضلِکَ ؛ وَ نشرْتَ عَليَّ مِنْ عَدلِکَ ؛ وَ اَحييتَني تَحتَ ظِلِّکَ ؛

 

( براي آنکه بر من وسعت رزق دادي از فضل خودت و پراکنده کردي بر من از عدالت خودت و زنده نگاهداشتي مرا زير سايه ات )

 

وَ هذا شهرُ نبيِّکَ سَيِّد ِ رُسُلِکَ  ( و اين ماه پيغمبر تو سيد رسولان توست )

 

شعبانُ الَّذي خفَفتَهُ مِنکَ بالرَّحمَةِ وَ الرِّضوان الَّذي کانَ رسولُ الله صلي الله عليه و اله و سلم ؛

 

( و آن ماه شعباني است که پوشانيدي مرا به رحمت و رضوان خود که شيوه ي رسول خدا که درود خدا بر او و آل او و سلام نيز )

 

يَدْاَبُ في صِيامِهِ وَ قيامِهِ في لَياليهِ وَ اَيّامِهِ ؛ بُخوعًا لَکَ في اِکرامِهِ ؛

 

( که آن را در ماه شعبان روزه ميداشت و شب زنده داري ميکرد براي تواضع تو در اکرام  آن ماه )

 

وَ اِعظامِهِ الي محَلِّ حِمامِهِ ؛ اللهم فاَعِنّا عَلَي الْاِستِنانِ بسُنَّتِهِ فيهِ ؛

 

( و بزرگداشت آن تا هنگام مرگش خدايا ما را هم به پيروي از سنتش ياري نما در اين ماه )

 

وَنَيْل الشّفاعَةِ لَدَيْهِ ؛ اللهم وَ اَجعَلهَ لي شفيعًا مُشَفَّعًا ؛

 

( و به شفاعتش نائل گردان خدايا قرار ده او را براي من شفيعي که قبول شفاعت شود )

 

وَطريقاً اِليکَ مَهيعًا ؛ وَجعَلني لَهُ مُتَّبعًا ؛ حتّي اَلقاکَ يومَ القيامةِ عَنّي راضِياً ؛

 

( و از او و راهي هموار و مستقيم بسوي خودت و قرار بده مرا به پيروي از او تا ملاقات کنم تو را در روز قيامت و از من خشنود باشي )

 

وَ عَن ذُنوبي غاضِياً قدْ اَوجَبتَ لي مِنکَ الرَّحمَةَ وَ الرِّضوانَ ؛

 

( و نيز از گناهانم چشم پوشي و حتم فرمودي براي من از طرف خود رحمت و رضوان را )

 

وَ اَنزلتَني دارَ الْقرارِ وَ محلّ الاَخيار ( و فرود آوري مرا در جايگاه هميشگي که محل و جايگاه خوبان است )